Optymalizacja plonów bawełny dzięki skutecznej aplikacji azotu

Zrozumienie niedoborów azotu

Niedobór azotu w uprawie bawełny może powodować różne problemy. Po pierwsze, może zakłócić tempo fotosyntezy, utrudniając roślinie wytwarzanie energii. Dodatkowo niedobór azotu może powodować określony wzorzec kwitnienia, zmniejszać wydajność transportu wody, sprzyjać opadaniu owoców i hamować rozwój gałęzi owocujących. Niedobory te objawiają się mniejszymi liśćmi i mniej bujnym wzrostem wegetatywnym.

Podejście oparte na podziale aplikacji

Aby skutecznie zaspokoić zapotrzebowanie na azot, zaleca się stosowanie metody podzielonego nawożenia. Podczas sadzenia należy zastosować 1/4 do 1/3 zalecanej dawki azotu, a pozostałą ilość dodać jako nawóz pogłówny w późniejszym okresie sezonu. Stosowanie azotu przed sadzeniem lub podczas sadzenia ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia uprawom dobrego startu i wystarczającej ilości azotu. Terminowe stosowanie nawozu pogłównego ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza w latach skróconych lub stresujących, aby zaspokoić zapotrzebowanie bawełny na składniki odżywcze w szczytowych fazach wzrostu. Monitorowanie wzrostu roślin pomaga określić optymalny termin stosowania nawozu pogłównego. Należy unikać stosowania azotu po trzecim tygodniu kwitnienia.

W przypadku uprawy bawełny kluczowe znaczenie ma termin stosowania nawozów azotowych, ponieważ zapotrzebowanie na azot wzrasta w okresie krzewienia się roślin i osiąga szczyt w okresie kwitnienia. Oprócz azotu wzrasta również zapotrzebowanie na siarkę. Ponieważ azot i siarka są transportowane do roślin głównie w postaci masy, kluczowe znaczenie ma stosowanie tych składników odżywczych przed osiągnięciem szczytowego zapotrzebowania. Thio-Sul(12-0-0-26S), nawóz rozpuszczalny, który można mieszać z UAN, dostarcza azot i siarkę, sprzyjając optymalnemu wzrostowi bawełny.

Ochrona inwestycji w azot

Ochrona inwestycji w azot ma zasadnicze znaczenie. Stosowanie nawozów płynnych zawierających UAN jest korzystne, ponieważ umożliwia skoncentrowane stosowanie azotu między rzędami. Stosowanie UAN pod powierzchnią gleby minimalizuje ryzyko utraty azotu w wyniku ulatniania się. W przypadku każdego zastosowania azotu, gdy znajduje się on w postaci azotanowej, jest on podatny na wymywanie z profilu glebowego i staje się niedostępny dla roślin. Dodanie siarki tiosiarczanowej z Thio-Sul i/lub KTS do płynnych roztworów UAN może złagodzić nitryfikację i utrzymać stabilność azotu, poprawiając jego przyswajanie przez rośliny. Połączenie skutecznych praktyk zarządzania azotem i składnikami odżywczymi przyczynia się do maksymalizacji plonów bawełny.

Praktyki te mają również zastosowanie w przypadku stosowania dolistnego poprzez systemy nawadniające.

Autor: Spencer McCown, agronom z Tessenderlo Kerley