Ograniczenie kurczenia się ziemniaków podczas przechowywania dzięki CaTs

Wykorzystanie wapnia

Wapń jest kluczowym składnikiem ścian komórkowych roślin uprawnych, zwłaszcza bulw, takich jak ziemniaki. Wapń stanowi „kręgosłup” struktury ściany komórkowej, a dostarczany w odpowiednich ilościach zwiększa jej wytrzymałość. Dlaczego ma to znaczenie? Większa wytrzymałość ścian komórkowych oznacza większą odporność na wszelkie choroby lub błędy podczas zbiorów, które mogą prowadzić do osłabienia ziemniaków i narażenia ich na zakażenie różnymi patogenami bakteryjnymi i grzybowymi. Badania wykazały, że zwiększona wytrzymałość ścian komórkowych dzięki wapniu zmniejsza występowanie takich problemów podczas przechowywania, jak obrabianie skórki, puste serce, czarna plamistość i różowa zgnilizna.

Oto trudna kwestia dotycząca płodności wapnia: kluczowe znaczenie ma czas. Jako hodowca, samo dodanie wapnia na początku sezonu wegetacyjnego nie spowoduje zmniejszenia strat podczas przechowywania. Dlaczego? Wszystko sprowadza się do fizjologii upraw. Uprawy mają dwa główne naczynia transportowe: łyko i drewno. Łyko odpowiada głównie za transport substancji rozpuszczonych z liści do pozostałych części rośliny, w tym do korzeni. Xylem odpowiada za transport substancji rozpuszczonych z korzeni do liści. Dlaczego ma to znaczenie? Mówiąc najprościej, wapń jest składnikiem odżywczym, który może być transportowany wyłącznie w xylemie. Innymi słowy, po opuszczeniu korzeni nie wraca on z powrotem w dół. Wiele badań pokazuje, że gdy wapń jest stosowany na początku sezonu, kiedy bulwy nie są gotowe do jego przyswojenia i zatrzymania, nie zwiększa to trwałości przechowywania, ponieważ wapń opuszcza korzenie, zanim bulwy mogą go wykorzystać.

Na szczęście istnieje trzy- lub czterotygodniowy okres, w którym bulwy same wypuszczają rozłogi i korzenie bulwiaste, aby aktywnie poszukiwać i wykorzystywać składniki odżywcze z gleby do wykorzystania w samej bulwie. W tym krótkim okresie wszelki biodostępny wapń zostanie wchłonięty przez bulwę i wbudowany w ściany komórkowe, zwiększając ich wytrzymałość. Krótko mówiąc, ten 3-4-tygodniowy okres to czas, w którym można wpływać na zdolność przechowywania bulw i ją zmieniać.

W jaki sposób hodowca może rozpoznać ten etap w uprawie ziemniaków? Niestety , nie wszystkie odmiany ziemniaków mają wyraźnie widoczne bulwy i korzenie rozłogowe, więc dobrą zasadą jest wykopanie kopca i sprawdzenie, czy bulwy są nieco mniejsze niż piłka golfowa. Wtedy należy zastosować rozpuszczalny w wodzie i biodostępny wapń. Dzięki temu można uzyskać zwiększoną zdolność przechowywania i zmniejszyć straty podczas przechowywania.

Testy produktów zawierających wapń

Firma Tessenderlo Kerley przeprowadziła wiele badań z wykorzystaniem naszego produktu wapniowego o nazwie CaTs (tiosiarczan wapnia) w celu zwiększenia trwałości przechowywania i odniosła ogromny sukces. Jak widać na wykresie nr 1, po dodaniu jednej dawki 10 galonów CaTs w fazie bulwy i korzenia rozłogowego, ilość odrzutów na polu zmniejszyła się o 55% w porównaniu ze standardową praktyką stosowaną przez hodowców. W przypadku porównania CaTs i chlorku wapnia (CaCl) w wykresie nr 2 widać wyraźne zmniejszenie strat podczas przechowywania po 6 miesiącach w przypadku stosowania CaTs. Straty podczas przechowywania zmniejszyły się z 17,6% w przypadku CaCl do zaledwie 9,9% w przypadku CaTs, co oznacza zmniejszenie strat podczas przechowywania o 44%.

Co z tego wynika? Przesłanie powinno być zachęcające: dbając o potrzeby żywieniowe upraw, można w naturalny sposób zwiększyć wytrzymałość ścian komórkowych ziemniaków i zmniejszyć straty podczas przechowywania. Oznacza to mniej pieniędzy wydanych na odrzuty, więcej ziemniaków trafiających do klienta i więcej pieniędzy w kieszeni producentów.