Domates

Peru, Kuzey Şili ve Ekvador'un Andean bölgelerinden gelen domatesler, en yaygın yetiştirilen sebzedir. Dünya çapında yıllık domates üretimi 4,7 milyon hektarlık alanda yetiştirilen 180 milyon tondan fazladır.

Hem taze hem de işlenmiş domatesler açık tarla koşullarında yetiştirilebilir, ancak yetiştirme koşullarını daha iyi kontrol etmek için domatesler genellikle polietilen seralarda yetiştirilir. Bitkileri plastik altında yetiştirmek, bitkilerin yağmura maruz kalmasını önler ve böylece mantar hastalıkları riskini azaltır. Ayrıca, ortalama sıcaklık daha yüksektir ve bu, dış sıcaklıkların düşük olduğu durumlarda bir avantajdır.

En yüksek teknolojili yetiştirme yöntemi, domateslerin seralarda, karbondioksit ve yapay ışık desteği ile substrat (çoğunlukla kaya yünü veya hindistan cevizi lifi) içinde yetiştirilmesidir. Sonuç olarak, bu yüksek teknolojili koşullar kullanılarak hektar başına yıllık 1000 ton domates üretimi mümkün olmaktadır. Bu kadar yüksek üretim seviyelerinde, domates mahsulünün yüksek miktarda gübre gerektirmesi şaşırtıcı değildir.

Domates için toprakta yetiştirme ile substratta yetiştirme arasında ayrım yapmak önemlidir. Toprakta yetiştirme için, uygulanacak doğru gübre miktarını belirlemek üzere toprağın analizi önemlidir. Kullanılacak gübre miktarı, toprakta halihazırda bulunan besin maddelerini ve ayrıca mahsul talebi, mahsul yönetimi, çevre koşulları ve üretim hedefleri gibi çeşitli faktörleri dikkate almalıdır. Substrat ise, bozulmayan, besin maddelerini salmayan veya emmeyen, stabil ve inert bir ürün olmalıdır. Sonuç olarak, tüm besin maddeleri damla sulama suyuna uygulanmalıdır. Substratta yetiştirilen bitkilerin kök bölgesi sınırlıdır ve bu nedenle bitkilerin her gün sulanması ve suyla birlikte besin maddelerini alması çok önemlidir.

Yüksek domates verimi elde etmek için doğru gübre kaynağını, doğru miktarda, doğru zamanda ve doğru yerde kullanmak gerekir. Bunu başarmak için dengeli bir gübre programı gereklidir.